188 Lat Zgromadzenia Sióstr Szkolnych de Notre Dame 24.10.1833-24.10.2021

188 Lat Zgromadzenia Sióstr Szkolnych de Notre Dame 24.10.1833-24.10.2021

188 LAT

„Ufność naszą pokładamy jedynie w Bogu, Wszechmocnym, Wszechwiedzącym i Miłosiernym, i nie będziemy zawiedzeni. Wtedy z Jego łaską wiernie wytrwamy w Jego służbie i mocno stać będziemy przy Kościele, którego bramy piekielne nie przemogą”. (MT 4405)

Z radością przeżywamy kolejną, czyli 188. rocznicę założenia naszego Zgromadzenia. Wydarzenie to jest okazją do wyrażenia wdzięczności za Boże prowadzenie i Jego łaski, za naszą historię. Czasy, w których Matka Teresa od Jezusa Gerhardinger rozpoczęła to Boże dzieło, nie były łatwe – politycznie, ekonomicznie, religijnie. Pomimo niesprzyjających okoliczności zewnętrznych, młoda Karolina, późnij Matka Teresa,  gorąco pragnęła dzielić się duchową spuścizną, darem, charyzmatem jaki otrzymała od Boga, ponieważ „Miłość daje wszystko”.

Każda z nas, odpowiadając na Boże wezwanie, podjęła decyzję przyłączenia się do tej właśnie rodziny zakonnej, którą zapoczątkowała bł. Matka Teresa. I tak, „złączone wspólnym dziedzictwem, charyzmatem i posłannictwem, my Siostry Szkolne de Notre Dame tworzymy międzynarodową wspólnotę wiary”, (JP, K 91) a naszym życiem piszemy dalszą historię Zgromadzenia, z miłością odpowiadając na Boże plany i z radością służąc wszędzie tam, dokąd On sam nas posyła.

XXX Niedziela Zwykła

XXX Niedziela Zwykła

Ewangelia (Mk 10, 46b-52)

Uzdrowienie niewidomego z Jerycha

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy Jezus wraz z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. A słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Wielu nastawało na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Synu Dawida, ulituj się nade mną!»

Jezus przystanął i rzekł: «Zawołajcie go». I przywołali niewidomego, mówiąc mu: «Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię». On zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się na nogi i przyszedł do Jezusa.

A Jezus przemówił do niego: «Co chcesz, abym ci uczynił?»

Powiedział Mu niewidomy: «Rabbuni, żebym przejrzał».

Jezus mu rzekł: «Idź, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą.

Rozważanie

 

Gdy wraz z uczniami i sporym tłumem (Jezus) wychodził z Jerycha…

    • był to ostatni pobyt Jezusa w tym mieście. Już nigdy więcej nie przybył ponownie do Jerycha…
    • Niewidomy Bartymeusz, wykorzystał swoją życiową szansę – zdążył na czas wezwać pomocy Pana i nie zawiódł się…

BARTYMEUSZ: „zaczął wołać” – nie można tego zrobić szeptem; zwraca na siebie uwagę – to wymaga odwagi! „…wielu nastawało na niego, żeby umilkł”.

A TY? Stać Cię, by w swoim niedostatku, cierpieniu, niedomaganiu wołać do Pana i zaświadczyć wobec otaczających Cię bliskich, przyjaciół, współpracowników…, że tylko u Pana jest uzdrowienie i zbawienie?

Bartymeusz NIE WIDZIAŁ JEZUSA, ON WIERZYŁ!…
Co chcesz, aby Pan dziś Tobie uczynił?
Co jest Twoim największym pragnieniem?
PROŚ Z WIARĄ…
ZACZNIJ WOŁAĆ!
Niech i dla Ciebie dziś WIARA będzie UZDROWIENIEM!

 

s. M. Laura

Centrum Formacji Misyjnej, Warszawa

Bp Józef Bilczewski

Bp Józef Bilczewski

św. Józef Bilczewski

23.10 wspominamy św. Józefa Bilczewskiego biskupa. Życie księdza arcybiskupa w sposób szczególny było związane z Krakowem i Lwowem. Arcybiskup Bilczewski promował zakładanie żeńskich szkół zakonnych. W trosce o katolickie wychowanie dzieci pochodzących z rodzin niemieckich zaprosił w 1904r. do Lwowa siostry szkolne de Notre Dame. Siostry z Prowincji Śląskiej z Wrocławia rozpoczęły działalność pedagogiczno-wychowawczą w mieście, gdzie utworzyły szkołę.  Bardzo szybko powstawały nowe domy: w Galicji, na Śląsku i na Zaolziu. Były to nie tylko przedszkola, szkoły i gimnazja dla dzieci i młodzieży, ale też internaty dla uczennic. Organizowały także kształcenie przeznaczone dla kadry nauczycielskiej i pedagogicznej oraz przygotowywały w wyspecjalizowanych szkołach gospodarczych młodzież pracującą do praktycznego życia.

W ten sposób dzięki zaproszeniu bp. Bilczewskiego Zgromadzenie zaczęło rozwijać się na terenie Polski. W 1934 r. powstała polska prowincja zgromadzenia z domem prowincjalnym we Lwowie.

XXIX Niedziela Zwykła

XXIX Niedziela Zwykła

Ewangelia (Mk 10, 35-45)

Przełożeństwo jest służbą

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, podeszli do Jezusa i rzekli: «Nauczycielu, pragniemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy».

On ich zapytał: «Co chcecie, żebym wam uczynił?»

Rzekli Mu: «Daj nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie».

Jezus im odparł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?»

Odpowiedzieli Mu: «Możemy».

Lecz Jezus rzekł do nich: «Kielich, który Ja mam pić, wprawdzie pić będziecie; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej lub lewej, ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane».

Gdy usłyszało to dziesięciu pozostałych, poczęli oburzać się na Jakuba i Jana. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł do nich:

«Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie między wami. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu».

Rozważanie

 

  • Zobaczę jak Jakub i Jan zbliżają się do Jezusa i mówią „Nauczycielu, pragniemy żebyś….”

    Jak często ja potrafię zbliżyć się do Jezusa ze swoimi sprawami?
    Apostołowie chcą odkryć przed Jezusem swoje głębokie pragnienia. Czy ja wiem, na czym najbardziej mi zależy? Czy przychodzę z tym do Jezusa?

  • Posłucham Jezusa, który zachęca, by Jakub i Jan wypowiedzieli swoje pragnienia: „Co chcecie, abym wam uczynił?

    O czym rozmawiam z Jezusem podczas modlitwy? Czy odsłaniam przed Nim moje pragnienia takie, jakie są? Robię to chętnie, z oporami, czy może wcale? Dlaczego?

     

  • Zbliżę się do Pana Jezusa i wsłucham się w Jego pytanie skierowane osobiście do mnie:
    Co chcesz, abym dla ciebie uczynił?

    Wypowiem wszystko, co dla mnie ważne. Powierzę Jezusowi moją codzienność, relacje, plany, marzenia, ideały. Odsłonię przed Nim również te pragnienia, których się wstydzę, których nie rozumiem, trudne doświadczenia i problemy.

     

  • Na prośbę uczniów „…abyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie”, Jezus łagodnie zauważa: ”Nie wiecie, o co prosicie.”

    Poproszę o łaskę zaufania Jezusowi.
    Moje pragnienia i prośby, nawet te najważniejsze i najbardziej pilne, przekażę w Jego ręce.
    Będę powtarzać: „Ty jesteś Panem, Ty mnie kochasz, Ty lepiej wiesz, co jest dla mnie na prawdę dobre.”

 

s. M. Tobiasza

Katechetka, Opole

Spotkanie Sióstr Prowincji

Spotkanie Sióstr Prowincji

Spotkanie Sióstr Prowincji

16.10 odbyło się spotkanie Sióstr Prowincji Polskiej, dotyczące rewizji życia w misji. Siostry wspólnoty opolskiej uczestniczyły w nim na żywo, pozostałe w kraju i zagranicą – online.

Spotkaniu przewodniczył o. Wojciech Żmudziński jezuita, publicysta, autor książek z dziedziny duchowości i edukacji, Socjusz Przełożonego Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego.

Skip to content