• • Dla chrześcijańskiego wychowania dziewcząt… 

  Do Wrocławia SSND sprowadził Kard. Melchior von Diepenbrock w 1851 r. Pragnął on podnieść poziom wychowania chrześcijańskiego dziewcząt. 

  • Dynamiczny rozwój 

  Liczne zgłoszenia kandydatek spowodowały, że już w 1855 r. powstał tu nowicjat, a w 1856 r. Wrocław został domem prowincjalnym liczącym w 1871 r. 28 filii, m.in. w Kłodzku (1855), Opolu (1857), Koźlu (1859), Legnicy (1860), Strzegomiu (1860), Bystrzycy (1863), Bytomiu (1865), Głubczycach (1867). 

  • Polskie dziewczęta

  Dzięki temu, że do Zgromadzenia wstępowały kandydatki narodowości polskiej, nastąpił dalszy dynamiczny rozwój Zgromadzenia także na Śląsku Austriackim: Bielsko (1859), Javornik (1859), Strumień (1876) i Karwina na Zaolziu (1894) oraz w Galicji Wschodniej: Lwów (1904).

Od pierwszych tygodni siostry zauważyły, że dziewczynka obdarzona jest takimi darami jak opanowanie, spokój ducha, roztropność.

Po ukończeniu szkoły podstawowej Maria pomagała siostrom w przedszkolu, a Siostry wiedziały, że mogą bezpiecznie zostawić dzieci pod jej opieką.

Rodzina Kratochwil mieszkała we wsi Węgierska Górka położonej w Beskidach, w górnym biegu Soły (12 km na południowy zachód od Żywca). Dzięki wydobyciu rudy żelaza w 1838 r. zbudowano tu hutę, a w 1884 roku – linię kolejową łączącą Żywiec ze Zwardoniem. 

Rodzina, w poszukiwaniu pracy, w 1879 roku przeniosła się na Morawy, gdzie ojciec, jako wysoce wykwalifikowany odlewnik-formarz znalazł pracę w hucie żeliwa w Witkowicach.