Dzień 19 – 27.07
W zachowaniu była opanowana, zrównoważona.
Gdy doznawała przykrości lub coś było dla niej niemiłe, zachowywała spokój, pozostawała opanowana, nie reagowała ani nie dawała poznać po sobie, że coś boli. Nie skarżyła się nigdy.
W zachowaniu była opanowana, zrównoważona.
Gdy doznawała przykrości lub coś było dla niej niemiłe, zachowywała spokój, pozostawała opanowana, nie reagowała ani nie dawała poznać po sobie, że coś boli. Nie skarżyła się nigdy.
„Dobroć była jej charyzmatem”
„Pamiętam Siostrę Antoninę jako człowieka…
naprawdę dobrego. Była dla nas łagodna, miła, chętnie nas słuchała. Miała miłą twarz, oczy błyszczące, zawsze radosne”
Temperament
…wnosiła radość; raczej szybka, energiczna, ale wprowadzająca pokój; schludna, czysta…
dbająca o porządek, o porządny wygląd zarówno swój, jak i uczennic oraz kandydatek… całe zachowanie było przepojone miłością.
Jakim człowiekiem była Siostra Antonina?
Siostrę Antoninę zapamiętałam jako osobę dobrze zbudowaną, średniego wzrostu,
korpulentną, choć nie tęgą, twarz miała okrągłą i piwne oczy.
„W szkole lwowskiej swą dobrocią i serdecznością szybko pozyskała zarówno dzieci jak ich rodziców, za których się modliła i dla których się poświęcała
Z Reguły nt. nauczania
Reguła zakonna w pierwszym punkcie rozdziału poświęconego nauczaniu i wychowaniu podkreślała wzniosłość powołania:
„Zobowiązanie do nauczania i wychowania młodzieży ma na celu współpracę nad uświęceniem bliźnich. Przez to właśnie stają się siostry szczególnie podobnymi do Boskiego Przyjaciela dzieci, który powiedział: «Dopuśćcie dziateczkom przyjść do Mnie i nie brońcie im, albowiem takich jest Królestwo niebieskie». W ten sposób Siostra Szkolna …ratuje dusze dziecięce i prowadzi je do Boga. Jest to nader święte powołanie, prawdziwie anielskie posługiwanie”. (Reguła, cz. II, rozdz. 6, p. 124)