Dzień 34 – 11.08
11 sierpnia, wtorek to już 34. dzień w więzieniu, a dla Siostry Antoniny to 23. rocznica Ślubów Wieczystych…
które w gronie 42 sióstr dnia 11 sierpnia 1919 złożyła we Wrocławiu na ręce Matki M. Annucjaty Opitz.
11 sierpnia, wtorek to już 34. dzień w więzieniu, a dla Siostry Antoniny to 23. rocznica Ślubów Wieczystych…
które w gronie 42 sióstr dnia 11 sierpnia 1919 złożyła we Wrocławiu na ręce Matki M. Annucjaty Opitz.
Kochana przez wszystkich, a dzień Jej imienin był świętem nie tylko w szkole, ale w całym miasteczku.
Gdy odjeżdżała «cały Tłumacz płakał».
W latach jej pracy nauczycielskiej otoczenie ceniło bardzo jej radosne i pogodne usposobienie, które jej nigdy nie opuszczało.
„Duszą tego zakładu była przełożona, Siostra Maria Antonina Kratochwil, sama wysoko kwalifikowana nauczycielka, doskonale obznajomiona z programem i metodą kształcenia i wychowania nauczycielek”.
(Ks. dr Mikołaj Witkowski)
Ks. dr Mikołaj Witkowski (1889-1977) w latach 1925-1928 był dyrektorem i katechetą Seminarium Nauczycielskiego w Tłumaczu. Po wojnie w latach 1945-1951 był katechetą szkolnym w Głubczycach. Od 1951 zamieszkał we Wrocławiu, gdzie został profesorem nauk biblijnych Starego Testamentu w Wyższym Seminarium Duchownym. To on, wyjeżdżając w 1945 roku z Mariampola, zabrał cudowny Obraz Matki Boskiej Zwycięskiej, który obecnie znajduje się w kościele NMP na Piasku we Wrocławiu.
Zdolności organizacyjne S. Antoniny, Jej nieprzeciętna umiejętność współpracy oraz zrozumienie wymagań edukacyjnych przyczyniły się do rozkwitu Seminarium Nauczycielskiego, które w krótkim czasie uzyskało prawa publiczne…
…a pomyślna pierwsza matura nadała rozgłos zakładowi, do którego napływały kandydatki nawet z dalszych stron. Na przykład z Górnego Śląska była tu zawsze spora gromadka studiujących Ślązaczek.
W internacie, za który odpowiedzialna była również S. Antonina, zamieszkało około 100 dziewcząt.
Internat i seminarium były stale przepełnione, tak, że każdego roku musiano dobudowywać nowe pomieszczenia.
S. Antonina była w Tłumaczu nauczycielką oraz kierowniczką tzw. „Ćwiczeniówki” przy nowopowstałym Żeńskim Seminarium Nauczycielskim
Była też przełożoną wspólnoty zakonnej oraz odpowiedzialną za kandydatki – uczennice Seminarium Nauczycielskiego.