UWIELBIAMY BOGA W HISTORII,
KTÓRA TRWA... 

Dzień I

Rozpoczynamy Rok Jubileuszowy

– 150 lat obecności Sióstr Szkolnych de Notre Dame w Opolu.

Stąd wielka radość, wdzięczność  i dziękczynienie Panu Bogu za niezliczone łaski, za dobro, którego nawet nie potrafimy w całości poznać ani objąć, które z Bożej Opatrzności spłynęło na nas w ciągu tych minionych lat.
Naszą wdzięczność Bogu chcemy okazać w dziękczynnej nowennie śpiewając radośnie hymn uwielbienia.

Dziś szczególnie chcemy dziękować za Matkę Teresę, Matkę naszego Zgromadzenia, za Jej całkowite oddanie się Bogu.
Zakładając Zgromadzenie z wielką troską  i miłością myślała o dzieciach, sierotach, o dziewczętach.
Chciała być dla nich wychowawczynią, nauczycielką a przede wszystkim Matką.
Za całą spuściznę Jej bogatego serca, za Jej ducha wiary, zawierzenia, za poniesione trudy i cierpienia, za jej piękne, proste, bogate życie, za to, że jesteśmy Jej siostrami, duchowymi córkami Jej Zgromadzenia, cieszmy się, zaśpiewajmy Bogu wdzięczne, radosne

M  A  G  N  I  F  I  C  A  T !

Dzień II

Pierwsze Siostry w Opolu

Pan wybrał was na pierwsze filary i podpory Zgromadzenia.

Dla sióstr, które po was przyjdą, bądźcie światłem przewodnim, przez przykład własnego życia oddanego całkowicie Bogu.

Co my przekażemy tym, które po nas przyjdą?

Idziemy tam, gdzie posyła nas Opatrzność Boża.

Do Opola, do Piastowskiej ziemi zostały posłane dwie siostry: M. Bertilda Wolf i M. Hiacynta Kröger w dniu 01.08.1857r.

Siostry z wielką miłością i gorliwością oddały się powierzonym im dzieciom i dziewczętom przez nauczanie i wychowanie, nie szczędząc sił ani czasu. W codziennej, wytrwałej, pełnej poświęcenia pracy dydaktyczno-wychowawczej, wykorzystywały każdą okazję, wychowując do miłości Boga, Ojczyzny i do gotowości w służbie drugiemu człowiekowi.

Praca sióstr była widocznym błogosławieństwem Bożym, a dla rodziców i całego społeczeństwa opolskiego wielką radością. Siostry nie tylko prowadziły własne szkoły, ale Władze Miasta oddały im także Szkoły Państwowe. Każdego roku liczba dzieci, uczennic stale się powiększała i koniecznością było rozbudowanie szkół i stawianie nowych budynków. I tu mieszkańcy Opola okazali się wspaniałomyślni, nie szczędzili ofiar, ani swojej pomocy, wychodzili naprzeciw potrzebom szkół.

Dziś z wdzięcznością dziękujmy Bogu za te nasze pierwsze siostry Bertildę i Hiacyntę i za wszystkich, którzy je wspomagali i przyczyniali się do rozwoju charyzmatu Matki Teresy w Opolu śpiewając radosny hymn

M  A  G  N  I  F  I  C  A  T

Dzień III

Matka Teresa:

Przed wami jest przyszłość spowita tajemniczą mgłą. W ciemności świeci tylko jedna gwiazda - WIARA w Ojcowską Opatrzność Bożą. Bóg dla miłujących Go – obraca wszystko dla ich dobra. On Sam zna i przenika naszą przyszłość.

Gdy szkoły i zakłady naukowe doszły do wielkiego rozwoju, gdy Władze Oświatowe miasta Opola, gdy rodzice dzieci, wychowanków, byli pełni uznania dla sióstr, dla ich pracy – Dzieci były dobrze przygotowane do życia do społeczeństwa, do porządku, czystości.
Wtedy Siostry musiały złożyć dotkliwą ofiarę.
Władze Pruskie zakazały osobom duchownym prowadzenia szkół, nauczania dzieci, młodzieży.
Siostry musiały opuścić swoje szkoły i domy     i szukać miejsca zamieszkania. Przyjęły je siostry w Białej Wodzie.
Boże, dziękujemy Ci za wierne trwanie naszych Sióstr w trudach, przeciwnościach i cierpieniu.
Prosimy, wspomóż nas w naszych codziennych zmaganiach. Za wszystko śpiewajmy Bogu 

M  A  G  N  I  F  I  C  A  T

Dzień IV

Matka Jarosława.

Matka Jarosława ujmowała swoją dobrocią, silną osobowością i ciepłem wnętrza. Oddziaływała na siostry przykładem własnego życia. Cieszyła się zaufaniem sióstr.

Niewiasta pokorna, ufna, mężna. Bóg postawił Ją tu w Opolu, by zorganizowała   od nowa życie zakonne SSND.
Warunki powojenne były ciężkie. Tylko jeden dom ocalał i był możliwy do zamieszkania,  a inne, uszkodzone, trzeba było remontować, naprawiać. Jeszcze inne trzy spalone rozebrać    i oczyścić teren z gruzów. Ponadto budować jedność w różnorodności. Siostry pochodziły        z trzech narodowości: polskiej, czeskiej i niemieckiej.
Skąd Matka Jarosława czerpała siły – tylko z wielkiego zaufania Bogu, w opiekę Maryi i pomoc św. Józefa. Matka wykazywała niezłomny hart ducha, mówiła:
Nic mnie nie odstraszy... mam nadzieję, że te nowe trudności, nawiedzenia Boże posłużą naszemu uświęceniu jak wszystkie dotychczasowe trudności wojenne.
Bóg jej zawierzył, wezwał z jednego krańca Polski na drugi kraniec – ze wschodu na zachód.
Uwielbiajmy Boga za dar naszej Matki Jarosławy, zaśpiewajmy

 M  A  G  N  I  F  I  C  A  T

Dzień V

Dom Formacyjny.

Uwierzyć w moc Wiary i przez Wiarę nawiązywać bezpośrednią więź z żywym Bogiem.

Niech Wiara przenika wszystkie nasze zwyczajne, codzienne momenty życia, myśli i działanie i niech sprawi, aby całe nasze życie przeniknięte było MOCĄ SAMEGO BOGA.

Opolski dom stał się domem formacyjnym. To jest dom, który kochamy, i często do niego powracamy.
Wszystkie tu rozpoczęłyśmy formację zakonną. Tu Pan Bóg nas wszystkie pozbierał, zgromadził. Ukazywał, jaką miłością nas umiłował i wybrał dla Siebie. Uczył poprzez Przełożonych jak odpowiadać Bogu na Jego miłość.
Wpatrzone w Maryję – Matkę Boga, wsłuchane w Słowo Boże, poznajemy coraz bardziej Jezusa i coraz głębiej przeżywamy osobistą relację z Nim.
Uczymy się żyć Eucharystią na co dzień, jak budować wspólnotę Wiary i Miłości.
Jak otwierać się na potrzeby drugiego człowieka, kochać Matkę Teresę, poznawać
i żyć duchowością i charyzmatem naszego Zgromadzenia.
Za każde powołanie i za wierne trwanie przy Bogu śpiewajmy dziękczynne

M  A  G  N  I  F  I  C  A  T

Dzień VI

Dom Prowincjalny.

Dom otwarty dla wszystkich – na spotkania różnych grup.
Dom, który jednoczy, nawiązuje więź: przez kontakty, spotkania, dzielenie się, poznawanie, przez miłość braterską, siostrzaną.
Tu wzajemnie ubogacają się Siostry Juniorki poprzez swoje spotkania, Siostry Przełożone otrzymują informacje z zarządu Generalnego, poznają zarządzenia Episkopatu Polski i Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Żeńskich, aby wspólnie pracować, i ubogacać siebie i drugich.
Dom służy na skupienia międzyzakonne, Spotkania Ekumeniczne i inne. Wspólne dialogi, przemyślenia, dyskusje, modlitwa wzajemnie nas ubogacają i uczą budować JEDNOŚĆ.
Z wdzięcznością zaśpiewajmy radosne

M  A  G  N  I  F  I  C  A  T

Dzień VII

Apostolat

Jakże ważną rzeczą jest kształtowanie serc dziecięcych i wychowanie.
Zasiewajmy w młode serca dobre ziarno – póki mamy czas. Siejmy ochoczo i z radością.

Dziękujemy Ci Panie, że wciąż otwierasz przed nami nowe możliwości apostolatu, głoszenia Dobrej Nowiny o Królestwie Bożym biednym       i małym i zagubionym.

Dziewczętom ukazywać drogę życia i pomóc im do osiągnięcia pełni człowieczeństwa. Uzdalniać je do odpowiedzialnego podjęcia życiowych zadań.-

Poprzez prowadzenie rekolekcji, dni skupienia, czuwania, oazy, poprzez wolontariat – który uczy bezinteresownej służby drugiemu człowiekowi. Obecnością naszą w szkole wśród młodzieży i nauczycieli ukazywać i przybliżać Boga naszą postawą i życiem.
Ustawicznie wybieramy taki sposób życia i służby, który umożliwia stały wzrost wewnętrzny nam i tym, do których jesteśmy posłane.
JP mówi: Jesteśmy wychowawczyniami we wszystkim, czym jesteśmy i co czynimy.
Panie, za przyjęcie nas do swojej winnicy, za zaproszenie do współpracy z Tobą, dla budowania Twojego Królestwa tu na ziemi, w każdym ludzkim sercu – dziękujemy Ci śpiewając

M  A  G  N  I  F  I  C  A  T

Dzień VIII

Bliscy i Dobroczyńcy.

Słowa Matki Teresy - szczególne wyrazy wdzięczności kieruję do wszystkich, którzy mnie wspierali, wspomagali dzieląc ze mną smutki i radości.
Jest naszą powinnością z wdzięcznością pamiętać o tych, którym zawdzięczamy istnienie domu i jego rozwój.
Ks. prob. Gleich z kościoła św.Krzyża, gorliwy kapłan, który zabiegał o podniesienie życia religijnego i moralnego, dbał o podniesienie oświaty i wychowania dziewcząt. On sprowadził Siostry do Opola dla wychowania i nauczania dzieci i młodzieży.
Ks. Kasper Wrzodek – kuratus kościoła na „Górce”, wspomagał duchowo i materialnie dom opolski. Jego grób znajduje się w I rzędzie naszych zmarłych Sióstr na cmentarzu Wrocławskim.
Ks. Arcybp Bolesław Kominek, Ks. Bp Paweł Latusek, Ks. Prałat Kazimierz Borcz i wielu innych kapłanów, którzy służyli Siostrom i wychowankom Słowem Bożym i posługą kapłańską i nadal ofiarnie służą.
I tylu ludzi dobrych, prostych, życzliwych, oddanych, którzy nie szczędzili i nie szczędzą sił ani ofiar na nasz dom.
Razem z nimi zaśpiewajmy z radością wdzięczne

 M  A  G  N  I  F  I  C  A  T

Dzień IX

Panie, wszystkich, co zasnęli w Tobie wprowadź do Królestwa Swego.

Cieszy się moje serce i dusza raduje, a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie, bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz. Pełnię radości przy Tobie, i wieczne szczęście po Twojej Prawicy.

Słowa Matki Teresy:
Chcemy pamiętać w miłości o naszych zmarłych Siostrach, wspomagać je naszymi modlitwami i naszą wdzięcznością.
Chcemy wspomnieć te Siostry, które przed nami tu żyły, które ten dom budowały, tworzyły i trudziły się, a dziś z ich pracy my korzystamy.
Pomyślmy szczególnie o siostrach, które w ukryciu, w cichości pracowały: w kuchni, pralni, w ogrodzie, w gospodarstwie. Pamiętamy jeszcze naszą Siostrę Florę – gotową do każdej ciężkiej pracy.
Przez całe swe życie siostry te służyły naszej opolskiej wspólnocie, a dziś spoczywają na naszych cmentarzach wrocławskim i w Królewskiej Wsi. Między nimi spoczywa s. Hiacynta Kröger - pierwsza dyrektorka tworzącej się szkoły w Opolu. Obok niej spoczywa siostra Klotylda Müller – od której wszystko się zaczęło.
Pełne wdzięczności za miłość, za pracę i trud tych Sióstr dziękujmy dziś Bogu, śpiewając Hymn

 M  A  G  N  I  F  I  C  A  T

Dzień X

Matka Boża.

Matko, która nas znaszz dziećmi Twymi bądź!
Na drogach nam nadzieją świeć,
z Synem Swym z nami idź!

Matka Teresa zakładając Zgromadzenie poświęciła je całkowicie Maryi, Matce Bożej. Maryję obrała za Matkę i Królową Zgromadzenia.
Jej oddała siostry, uczennice, wychowanki, dzieci, wszystkie prace, całą działalność i całą naszą przyszłość. Maryja pomoże nam rozpoznać znaki, zauważyć potrzeby naszych czasów i szukać nowych właściwych dróg w przyszłość. Wskaże właściwy kierunek do wypełnienia wszystkiego, czego oczekuje od nas Bóg.
Cieszmy się Nią, ufajmy Jej i razem z Nią uwielbiajmy Boga śpiewając 

M  A  G  N  I  F  I  C  A  T